definitie van tekstuele markeringen

Om een ​​tekst correct te schrijven, moet aan bepaalde basisvereisten worden voldaan. Het is dus essentieel om de grammaticaregels te respecteren, de spellingsregels na te leven en een passend vocabulaire te gebruiken voor elke context.

Evenzo, wil het schrijven interne samenhang en een argumentatieve rode draad hebben, is het noodzakelijk om een ​​reeks tekstuele markeringen te gebruiken, dat wil zeggen, een reeks korte en onafhankelijke taalstructuren die dienen om zinnen te structureren, te anticiperen en met elkaar te verbinden.

Hun doel is om de samenhang en interne samenhang van een geschrift te verbeteren.

Verschillende modaliteiten van tekstuele markeringen

Als we een beoordeling willen benadrukken of versterken, kunnen we verschillende formules gebruiken, zoals 'het belangrijkste', 'met andere woorden', 'dat wil zeggen', 'dat is', 'explicieter zijn', enz.

Als we een argument willen structureren of ordenen met een bepaalde hiërarchische volgorde, kunnen we de volgende formules gebruiken: "eerste", "afronden", "aan de andere kant", "laatste", "ook", enz.

Als u een idee van benadering wilt communiceren, kunt u de volgende markeringen gebruiken: "rond", "ongeveer", "wat", enzovoort.

Om een ​​oorzakelijk verband vast te stellen, worden enkele structuren gebruikt: "dus", "dan", "consequent", "daarom" ...

Als het doel van het geschreven bericht is om vergelijkingen te maken, zijn de meest voorkomende tekstmarkeringen "like" of "like".

De meest voorkomende oppositiemarkeringen zijn: "maar", "toch", "toch", "echter" en "ondanks."

Waarschijnlijkheid of twijfel wordt overgebracht met formules als "misschien", "zo lijkt het", "misschien", enzovoort.

Soms worden tekstmarkeringen gebruikt die een zekere continuïteit aan een discours geven, zoals 'toen' of 'dit gezegd hebben'.

In mondelinge communicatie worden bepaalde structuren gebruikt om commentaar te geven op de marge en zonder een directe relatie met de boodschap, zoals "tussen haakjes" of "nu ik erover nadenk".

Elementen die helpen om een ​​tekst of een mondeling bericht te interpreteren

Tekstuele markeringen of connectoren maken het mogelijk om relaties tot stand te brengen tussen twee of meer ideeën die een bepaalde logische verbinding behouden. Zonder het juiste gebruik van deze structuren verliest de tekst zijn samenhang en betekenis.

Anderzijds is het een linguïstisch hulpmiddel waarmee ideeën correct en vloeiend kunnen worden overgebracht tijdens het argumentatieproces. Het gebruik van een of andere marker kan doorslaggevend zijn als het gaat om het correct uitdrukken van een boodschap.

Vanuit taalkundig oogpunt zijn tekstuele connectoren randelementen, dat wil zeggen dat ze geen deel uitmaken van de basisverklaring, maar zonder hen zou het onmogelijk zijn om de betekenis van een tekst te interpreteren.

De meest voorkomende markeringen zijn organisatoren, connectoren, herformulatoren en argumentatief. Deze elementen maken deel uit van zowel schriftelijke als mondelinge communicatie.

Foto: Fotolia - Tinica10