definitie van Pythagoras-tabel

Vermenigvuldiging is een wiskundige bewerking die in de eerste jaren van school wordt geleerd. Er zijn twee traditionele methoden om het te leren: de tafels van vermenigvuldiging en de Pythagoras-tafel.

Waar bestaat het uit?

Twee assen zijn verdeeld in een tafel, de ene horizontaal en de andere verticaal. In elk van hen worden de getallen van 1 tot 10 verdeeld en vervolgens wordt een raster getekend met een kader voor elke vermenigvuldiging tussen de getallen van de twee assen.

Vervolgens worden de getallen op de horizontale as vermenigvuldigd met die op de verticale as en wordt het resultaat in het bijbehorende vak op het raster geplaatst. Elk van de twee assen of kolommen kan functioneren als een vermenigvuldiger of vermenigvuldiger. Zodra alle getallen met elkaar zijn vermenigvuldigd, is de Pythagoras-tabel al voltooid.

De tafel van Pythagoras is visueler dan de traditionele tafel van vermenigvuldiging. Beide leersystemen zijn in ieder geval valide en complementair. Veel leraren onderwijzen de traditionele tafels en leggen vervolgens de mechanica van de Pythagoras-tafel uit om het leren te versterken.

Andere bijdragen van Pythagoras aan wiskunde en filosofie

Een van de bekendste principes in de meetkunde is de beroemde stelling van Pythagoras. Volgens haar is er in elke rechthoekige driehoek een verband tussen de hypotenusa (de langste zijde) en de benen (de kleinere zijden van de driehoek). In wiskundige taal zegt de stelling het volgende: het kwadraat van de hypotenusa is gelijk aan de som van de vierkanten van de benen.

Pythagoras was een Griekse wiskundige en filosoof uit de vijfde eeuw voor Christus. C. Zijn bijdrage was niet beperkt tot tafels van vermenigvuldiging of de stelling van Pythagoras. In feite beweerde deze wiskundige dat het universum als geheel kan worden verklaard in de taal van de wiskunde. Dit idee wordt door elke huidige wetenschapper geaccepteerd. Aan de andere kant kwam deze Griekse wiskundige tot de volgende conclusie: metingen van zijn tijd op basis van empirische waarneming waren op een abstracte manier uit te drukken.

Hoewel Pythagoras geen schriftelijke getuigenissen heeft nagelaten, wordt aangenomen dat hij de eerste was die zichzelf een filosoof noemde, wat letterlijk 'iemand die van wijsheid houdt' betekent.

Volgens deze filosoof vormt het hele universum een ​​geordende kosmos en kan de ordening ervan worden beschreven met wiskundige principes. De kosmische orde heeft een wiskundige dimensie die op haar beurt op de menselijke ziel wordt geprojecteerd.

Afgezien van zijn filosofische reflecties en zijn wiskundige visie, creëerden zijn volgelingen een stroming, de Pythagorische school. Sommige leden van deze stroming, bijvoorbeeld Philolaus van Tarentum, oefenden een opmerkelijke invloed uit op Plato's denken.

Foto: Fotolia - rudrtv