definitie van professionaliteit

De term professionaliteit wordt gebruikt om al die praktijken, gedragingen en attitudes te beschrijven die worden beheerst door de vooraf vastgestelde normen van respect, gematigdheid, objectiviteit en effectiviteit in de uitgevoerde activiteit. Professionaliteit is het directe gevolg van het zijn van een professional, een individu die een bepaald beroep uitoefent en dat uitoefent volgens de daarvoor maatschappelijk vastgestelde richtlijnen. De normen van professionaliteit kunnen zeer gevarieerd zijn, variërend van fysieke en uiterlijke aspecten (zoals kleding) tot morele en ethische attitudes (zoals plichtsbetrachting in elke situatie en realiteit).

Het begrip professionaliteit is uiteraard verwant met dat van het beroep. Het beroep is een soort beroep dat op legitieme wijze is verworven door een persoon na het voltooien van een studie- of werkcarrière die de specifieke capaciteiten, kennis en vaardigheden voor de gekozen activiteit verschaft. De houding van professionaliteit, van professioneel handelen houdt in dat bij het uitvoeren van die taak of activiteit, de persoon handelt volgens de parameters die er specifiek voor zijn vastgesteld, evenals volgens de algemene parameters van gedrag en moraal.

Er kan echter professionaliteit bestaan ​​in het geval van mensen die geen juridisch en officieel beroep hebben, maar die toch belangrijke kenmerken van respect, toewijding, toewijding en ernst vertonen in wat ze doen. Professionaliteit is ongetwijfeld een van de meest gewilde eigenschappen bij het vinden van banen, maar tegelijkertijd kan het moeilijk zijn om kwantitatief te meten. Vanzelfsprekend zijn er enkele elementen die duidelijk kunnen worden geïdentificeerd als een gebrek aan professionaliteit, zoals traagheid, agressief taalgebruik en ongepaste vormen van communicatie of omgang, gebrek aan toewijding aan de activiteit, ongepast uiterlijk, het aangaan van emotionele banden met collega's of klanten wanneer dit niet mag, etc.