definitie van ode

Het ode-concept maakt deel uit van de terminologie van de literatuur en specifiek van een van zijn poëtische genres, het lyrische genre. Een ode is een compositie in verzen, waarvan het belangrijkste kenmerk de toon van lof of verheerlijking is die is gewijd aan het prijzen van een personage of een idee. Het is een genre waarin de subjectiviteit van de dichter een gevoel van bewondering en toewijding uitdrukt. Je zou kunnen zeggen dat de ode is als een eerbetoon in de vorm van een vers.

Gedreven in het oude Griekenland door de dichter Pindar

Zoals de meeste literaire uitdrukkingen, verscheen de ode in de context van de klassieke wereld, met name in het oude Griekenland, met de dichter Pindar als de belangrijkste voorloper. Dit soort poëzie begon met enscenering met muzikale begeleiding (met een stem en een muziekinstrument zoals de lier of in de vorm van een koor). Met het muzikale hulpmiddel werd een meer lyrische toon bereikt.

Kenmerken van de Odes

In de klassieke versie wordt dit genre gepresenteerd in regelmatige strofen en met gevarieerde rijmpjes. Het gekozen thema houdt verband met een historische gebeurtenis (de overwinning van een atleet op de Olympische Spelen of de prestaties van een beroemde krijger), hoewel het ook kan verwijzen naar de verheerlijking van liefde, een deugd of een gevoel van vervulling.

Gedurende de literatuurgeschiedenis is de ode gebruikt door de Latijnse dichter Horacio en later door een hele reeks beroemde dichters: Garcilaso de la Vega, Petrarca, Fray Luis de León of Federico García Lorca. In de twintigste eeuw cultiveerde de Chileense schrijver Pablo Neruda dit genre met een nieuwe dimensie, aangezien de odes zijn gewijd aan de eenvoudigste en meest nabije dingen (in zijn werk "Elementary Odes" verhief hij ui, wijn of de stad Valparaiso).

Ode aan de Vreugde

We hebben al vermeld dat de ode oorspronkelijk met muziek werd begeleid. Deze versmelting vond opnieuw plaats in de 18e eeuw toen Beethoven muzikaal vorm gaf aan de "Ode aan de Vreugde" van de Duitse dichter Schiller. Dit muziekstuk staat bekend als de Negende symfonie en is het officiële volkslied van de Europese Unie.

Hoewel de muzikale symfonie de bekendste en meest populaire is, mag niet worden vergeten dat haar oorsprong en inspiratie in Schillers ode ligt. In dit gedicht wordt vrijheid verheven als een pad dat naar vreugde leidt. Het is geschreven in de historische context van de Franse Revolutie, een gebeurtenis die erg suggestief was voor een romantische dichter als Schiller.