definitie van verkrachting

Dit woord komt van het Latijnse stuprum en, op zijn beurt, van het Griekse strofe, wat bedrog of oplichting betekent. In juridische zin is het een juridische figuur die van toepassing is op een soort seksuele misdaad. Verkrachting bestaat in feite uit het onderhouden van seksueel contact met een persoon die nog niet de meerderjarige leeftijd heeft bereikt en zijn toevlucht nemen tot een of andere misleiding of een bepaalde psychologische manipulatie van de minderjarige. Als we aandacht besteden aan de etymologie ervan, zouden we kunnen zeggen dat verkrachting een seksuele misleiding is. Daarom is de persoon die deze misdaad pleegt een volwassene die een minderjarige manipuleert om seksuele relaties te hebben.

Om verkrachting als een misdrijf te beschouwen, moet de persoon een volwassene zijn en moet zijn slachtoffer minderjarig zijn. In de meeste gevallen gaat deze actie gepaard met uitbuiting door de volwassene, die de minderjarige seksueel misbruikt met zijn onvolwassenheid.

Verkrachting en verkrachting

Beide zijn seksuele misdrijven, maar het zijn handelingen die wettelijk een andere waardering hebben. Verkrachting houdt doorgaans verband met het gebruik van geweld en bij verkrachting is er niet altijd sprake van fysiek geweld, aangezien de minderjarige instemt met het hebben van intieme relaties nadat hij is misleid. Ondanks de juridische verschillen tussen de twee begrippen, is er in beide gevallen sprake van evident seksueel misbruik.

De historische evolutie van de misdaad verkrachting

Seksuele misdrijven werden al overwogen in het Romeinse recht. Meer dan tweeduizend jaar geleden hadden de Romeinen een juridische doctrine die al de verscheidenheid aan misdaden met seksuele connotaties omvatte. In die zin was er overspel, sodomie, verkrachting en verkrachting. Met betrekking tot verkrachting verwees het oorspronkelijk naar seksueel misbruik van ongehuwde vrouwen of zelfs overspel.

In de loop van de tijd werd een belangrijk juridisch onderscheid geïntroduceerd: vrijwillige en gewelddadige verkrachting. In de Middeleeuwen bestraften wettelijke codes seksuele relaties die werden beoefend door middel van misleiding (bijvoorbeeld wanneer de man een valse belofte deed om te trouwen zodat de vrouw intieme relaties had). Op deze manier kan worden ingezien dat het misdrijf van verkrachting eeuwenlang verwijst naar een of andere vorm van misleiding of misbruik in seksuele relaties. Vervolgens verwees het seksueel misbruik van de verkrachting naar de minderheid van het slachtoffer.

Momenteel is er in de meeste landen een wijziging in de juridische terminologie en is er niet langer sprake van verkrachting maar van seksuele intimidatie van minderjarigen.

Foto's: Fotolia - Bint87 / Svetlana Fedoseeva