definitie van de geest

Het woord geest wordt gebruikt om die ruimte te beschrijven waarin mensen alle kennis opslaan, evenals herinneringen, herinneringen, percepties, enz. De geest wordt normaal gesproken geassocieerd met de hersenen, het orgaan waarin alle mentale processen plaatsvinden. Het concept van de geest is echter abstracter en heeft te maken met de niet-fysieke, zo niet metaforische ruimte waar alle verschijnselen die verband houden met redeneren en begrijpen plaatsvinden. Er wordt dus niet over de geest gesproken als we naar dieren verwijzen, omdat ze geen rationele structuur hebben en daarom niet alle gebeurtenissen of verschijnselen die om hen heen gebeuren, rationaliseren. Een krankzinnig persoon is precies een persoon wiens mentale vermogens zijn veranderd nadat hij aan een psychose of psychische ziekte leed.

Het idee van de geest, in tegenstelling tot dat van de hersenen, is gerelateerd aan psychologische discipline, en daarom heeft het meer dan wat dan ook te maken met rationele, emotionele of gevoelige processen en niet zozeer met fysieke, fysiologische of medicinale problemen, hoewel ze zijn allemaal ook verwant, op een secundaire manier.

De geest van de mens is de abstracte ruimte waarin men elementen bewaart of opslaat, zoals de kennis of het leren die hij gedurende het hele leven ontvangt, de herinneringen en herinneringen die hem in staat stellen om zijn dagelijkse leven te beheren (waardoor men bijvoorbeeld altijd herkent dezelfde mensen en vergeet ze niet dag in dag uit), het rationaliseren van bepaalde fysieke sensaties of gevoelige prikkels (bijvoorbeeld dat een bepaalde geur te wijten is aan een bepaalde omstandigheid). Andere elementen die zich in de geest nestelen zijn ook alle angsten, zorgen, trauma's en pijnen die een persoon gedurende zijn leven ervaart en die ongetwijfeld invloed hebben op de manier waarop ze met anderen omgaan, maar ook op de manier waarop ze leven.