wat is ethos »definitie en concept

In het oude Griekenland werd dit woord oorspronkelijk gebruikt om de plaats aan te duiden waar een persoon woonde. Deze betekenis veranderde toen Aristoteles bevestigde dat het ethos is wat in iemand leeft, dat wil zeggen zijn manier van zijn of zijn karakter. Op deze manier wordt het opgevat als een tweede natuur, anders dan de strikt biologische natuur.

Volgens Aristoteles is de manier van zijn van elk individu iets dat verworven en gevormd kan worden

We bouwen ons karakter op vanuit onze gewoontes, dat wil zeggen de handelingen die we regelmatig herhalen. Voor Aristoteles wordt morele uitmuntendheid verkregen uit gewoonten. Met andere woorden, we komen dichter bij het ideaal van rechtvaardigheid als we alleen maar daden doen, en we komen dichter bij de deugd van vrijgevigheid door genereuze acties.

Het ethos van een individu, zijn manier van zijn, zou worden gevormd door een reeks gewoonten. De gewoonten die we goed of nuttig vinden, noemen we deugden en die die schadelijk zijn, classificeren we als ondeugden. Logischerwijs zou het streven van een persoon moeten zijn om deugd te bereiken en ondeugden te vermijden. Om dit doel te bereiken, stelt Aristoteles de versterking van karakter, van ethos voor.

Een deur waarmee u het onderscheid tussen ethiek en moraal beter leert begrijpen

Voor Griekse filosofen, vooral Aristoteles, houdt ethos rechtstreeks verband met onze manier van zijn.

Aan de andere kant komt in de Romeinse cultuur het idee van moraliteit voort uit moralis, wat gewoonte betekent. Op deze manier is ethos ons karakter en moraliteit is een set van coëxistentie-regels die ons gedrag reguleren. Vanuit het idee van ethos wordt de basis van het idee van ethiek gelegd, dat wil zeggen de reflectie op onze manier van leven.

Hoewel moraliteit een normatieve dimensie heeft en is gebaseerd op een reeks concrete regels, is ethiek een beoordeling of reflectie op morele kwesties.

Ethos, phatos en logo's

In de Griekse cultuur kan het individuele ethos worden gesmeed met discipline, aangezien we niet geboren worden met een ethos, maar we het vormen met onze gewoonten. In plaats daarvan verwijst het idee van phatos naar passie en emotie. De term logo's van zijn kant verwijst naar het idee van rede en taal.

Voor Aristoteles zijn alle drie de elementen betrokken bij communicatie. Dus brengen we ideeën over met onze manier van zijn, terwijl we vanuit individuele pathos emoties uitdrukken, en dit alles wordt verwoord door rede en taal.

Evenzo kunnen we in een kunstwerk een ethos, een pathos en een logo vinden, dat wil zeggen een persoonlijkheid, een emotie en een taal.

Foto: Fotolia - Savvapanf