definitie van exegese

Het woord exegese komt uit het Grieks en betekent letterlijk uitleggen of interpreteren. Op deze manier is een exegese elke interpretatie van een tekst. Er moet aan worden herinnerd dat exegese en hermeneutiek synonieme termen zijn, aangezien beide verwijzen naar het intellectuele proces waarmee de ware betekenis van een tekst wordt ontdekt. De persoon die deze activiteit uitvoert, staat bekend als een exegeet.

Bepaalde teksten, vooral die uit de oudheid of die verband houden met de joods-christelijke traditie, kunnen niet met conventionele criteria worden gelezen. Om de ware betekenis ervan te begrijpen, is het in feite nodig om verschillende vragen te kennen: wie schreef de tekst en wat was hun motivatie, de historische context van het document en de mogelijke symbolische elementen die verschijnen.

De exegeet is iemand die alle elementen en sleutels kent die de juiste interpretatie van een tekst mogelijk maken. Wanneer de exegeet een persoonlijke beoordeling in zijn interpretatie opneemt, wordt er geen exegese gemaakt maar een eisegese (exegese impliceert een objectieve stellingname en eisegese is gebaseerd op de subjectiviteit van de tolk).

Bijbelse exegese

Deskundigen in de Heilige Schrift staan ​​voor een complexe taak om de betekenis van de evangeliën correct te interpreteren

In de joodse traditie staan ​​exegeten bekend als mefarshim, een term die commentator betekent. Tegenwoordig gaan de Joodse gemeenschappen door met het analyseren van heilige teksten zoals de Talmoed of de Torah op basis van exegetische studies.

In de christelijke traditie wordt ook de authentieke betekenis van de Heilige Schrift onderzocht. Er moet rekening mee worden gehouden dat de christelijke exegeet, vooral de katholiek, de officiële Bijbel (de bekende Vulgaat) moet aanvaarden en aan de andere kant de interpretaties van de kerkvaders (bijvoorbeeld Sint Thomas) moet waarderen en niet vergeet dat de heilige teksten werden geschreven door de inspiratie van God.

Juridische exegese

Juridische teksten leggen niet alleen een reeks normen bloot, maar deze normen zijn ontstaan ​​in een bepaalde sociale context en vereisen daarom een ​​adequate interpretatie

In die zin is juridische exegese een stroom van juridische wetenschap.

De exegetische traditie ontstond in Frankrijk in de negentiende eeuw, toen men begreep dat het recht niet alleen een kwestie is van regels die in overeenstemming zijn met een bepaalde situatie. Degenen die voorstander zijn van juridische exegese zijn dus van mening dat juridische teksten moeten worden aangepast aan de sociale context van elk historisch moment. Met andere woorden, een juridische tekst zonder exegese of interpretatie wordt een formeel document dat losstaat van de werkelijkheid.