definitie van literaire beweging

Literatuur en haar geschiedenis worden vanuit verschillende perspectieven bestudeerd. Het is gebruikelijk om auteurs binnen een bepaald genre te presenteren: narratief, poëzie, theater. Literatuur wordt ook bestudeerd volgens tijden of periodes (de Spaanse Gouden Eeuw, de Spaans-Amerikaanse boom, enz.). Een andere optie is de kennis van literatuur door de analyse van literaire stromingen.

Een literaire beweging bestaat uit een groep hedendaagse auteurs die bepaalde zorgen delen (thema's, stijl, ideeën ...). De term literaire beweging wordt vaak geassocieerd met zogenaamde ismen. Ismo is een achtervoegsel dat doctrine of trend betekent en wordt gebruikt op het gebied van kunst. Er zijn veel ismen in de literatuur: surrealisme, realisme, naturalisme, dadaïsme, enz.

Zowel het idee van literaire beweging als het idee van isme als doctrine fungeren als synonieme termen. De literaire beweging heeft een specifieke naam (met het achtervoegsel isme of zonder) wanneer een groep schrijvers hetzelfde tijdperk en een reeks zorgen delen. Een goed voorbeeld is romantiek. Het ontstond als een reactie op het realisme toen een groep schrijvers de zorgen en ideeën van het realisme begon op te geven en een hernieuwde geest in zich opnam; met nieuwe thema's, een creatievere stijl en idealen met een andere dimensie.

Dezelfde literaire beweging kan zijn equivalent hebben in andere kunsten. Dit was ook het geval met de romantiek, die zich manifesteerde in schilderkunst of muziek. Op deze manier drukte de romantiek het gevoel van een tijd uit en die uitdrukking ging verder dan een specifieke artistieke manifestatie.

Het idee van literaire beweging is nuttig om literaire werken te ordenen en beter te begrijpen. Het is een classificatiesysteem waarmee auteurs begrepen kunnen worden binnen een culturele context. De classificaties hebben bepaalde problemen als het gaat om hun interpretatie. De problemen manifesteren zich wanneer critici en literatuuronderzoekers menen dat een literaire beweging een nieuwe trend kent (we spreken van modernisme en postmodernisme, van realisme en neorealisme). Het technische debat van specialisten is typerend voor intellectuelen en academische kringen en interesseert het grote publiek doorgaans niet.

Het concept van literaire beweging impliceert een duidelijke realiteit. Dat elke auteur tot zijn eigen tijd behoort en daarin gedeelde waarden en belangen zijn, dus het is logisch dat er een gemeenschappelijke expressieve richting is. Dit betekent niet dat alle literaire expressie binnen een beweging valt, aangezien er auteurs zijn die gehecht zijn aan een isme, trend of beweging.