wat is niets (filosofie) »definitie en concept

Het woord niets is een bijwoord van kwantiteit dat de afwezigheid van iets uitdrukt. Dus als ik zeg "Ik heb niets in mijn zak", zeg ik dat het interieur leeg is. Het concept dat we analyseren heeft echter een filosofische dimensie en gaat verder dan een simpele kwestie van hoeveelheden.

Niets als probleem in de geschiedenis van de filosofie

De Griekse filosofen brachten dit probleem naar voren vanuit een logische redenering: als er een wezen van dingen is, impliceert dit het idee van niet zijn, dat wil zeggen van niets. Met andere woorden, het niets is de ontkenning van het concept van zijn.

Sommige filosofen zijn van mening dat niets als concept niets meer is dan een woord, en daarom betekent dit niet dat niets iets is. Het woord niets is dus gewoon een taalteken dat een logische functie heeft en niet mag worden opgevat als een concept dat de waarheid over iets uitdrukt.

Volgens andere filosofische benaderingen is het logisch dat we het niets als een idee beschouwen, maar het is een leeg concept, alsof we het hebben over een geslacht zonder individuen.

Voor sommige denkers bestaat het probleem van het niets niet: iets dat niet bestaat, kan niet worden gedacht. Met andere woorden, we kunnen niets bedenken.

Vanuit het perspectief van de existentialistische filosofie heeft het niets als concept zijn oorsprong in de vitale pijn van de mens. In eenvoudige bewoordingen zouden we kunnen zeggen dat we ons over dingen afvragen, we krijgen geen bevredigende antwoorden en dit geeft ons uiteindelijk een gevoel van angst dat uiteindelijk leidt tot het idee van existentiële leegte of niets.

Vanuit het oogpunt van fysica

Wanneer natuurkundigen zich over deze vraag afvragen, verwijzen ze meestal naar lege ruimte met niets erin. In algemene termen wordt aangenomen dat het niet mogelijk is om iets buiten ruimte, tijd, zonder natuurwetten en zonder deeltjes voor te stellen.

God schiep de wereld uit het niets

De benadering van het christendom en het jodendom op de schepping vertrekt van een eenvoudig idee: God schiep de wereld uit het niets. De handeling van het creëren betekent een bestaan ​​creëren of beginnen te bestaan, wat betekent dat er vóór de schepping niets was.

God is dus het enige wezen dat kan scheppen, aangezien de mens niet vanuit het niets kan beginnen, aangezien het onmogelijk is dat een of andere werkelijkheid zich daaraan aanpast (volgens de klassiekers "komt niets uit het niets voort").

Foto's: Fotolia - blindesign / jorgo