definitie van aannemer

De term aannemer komt veel voor in de context van arbeidsverhoudingen. In een contract voor het verlenen van diensten zijn er twee hoofdrolspelers: de aannemer en de aannemer. De eerste is degene die het initiatief neemt om een ​​dienst buiten zijn eigen activiteit te eisen. En de tweede is degene die genoemde service verleent nadat hij de bijbehorende opdracht heeft ontvangen.

Tussen de aannemer en de aannemer komt een overeenkomst tot stand die wordt vastgelegd in een dienstverleningscontract.

Servicecontract

De bij deze afspraken betrokken partijen stellen algemene arbeidsvoorwaarden vast, bijvoorbeeld een rooster, een beloning en een reeks voorwaarden (bijvoorbeeld een deadline in de uitvoering van de werkzaamheden of een compliancebeleid).

Het contract voor het verlenen van diensten is een commercieel contract, wat betekent dat het geen arbeidsovereenkomst is. Dit betekent dat enerzijds iemand een dienst aanvraagt ​​en, parallel, een andere persoon die de eerste een specifieke dienst verleent. Laten we dit algemene idee eens bekijken met een concreet voorbeeld: een kapper bevindt zich in de omstandigheid dat haar bedrijf een waterlek heeft en om deze situatie op te lossen, vraagt ​​ze de hulp van een loodgieter, die de aannemer is. In dit voorbeeld is het zakelijke doel van de kapper om het haar te behandelen, maar als er in dit bedrijf een waterlek optreedt, moet de kapper een beroep doen op een derde partij, een professional die niet ondergeschikt is en onafhankelijk is. Er wordt een commerciële activiteitenovereenkomst gesloten tussen de kapper en de loodgieter.

Opdrachtgever, aannemer en onderaannemer

De aannemer neemt de verantwoordelijkheid voor het uitvoeren van een activiteit op zich en hiervoor moet hij soms een beroep doen op een andere professional buiten zijn activiteit, namelijk een onderaannemer. Uitbesteding houdt in dat een entiteit met een bepaalde activiteit een externe dienst levert, meestal een gespecialiseerde dienst. Het belangrijkste doel van uitbesteding is het verlagen van de productiekosten.

Concluderend, in dit type contractuele relatie zijn er drie hoofdrolspelers: de opdrachtgever, de aannemer en soms de onderaannemer. De klant heeft een specifieke behoefte en als hij die niet zelf kan oplossen, moet hij zich wenden tot een andere professional, de aannemer, die wellicht een andere professional nodig heeft, de onderaannemer. Opdat het oorspronkelijke project van de klant bevredigend zou zijn, is het noodzakelijk om de functies van elk van de entiteiten duidelijk vast te stellen en hiervoor is het vrij gebruikelijk dat een bemiddelaar tussen de klant en de aannemer tussenkomt, bekend als de vertegenwoordiger van de klant.