definitie van boodschap

In het dagelijkse taalgebruik heeft het woord recado twee verschillende betekenissen. Enerzijds is het een kort bericht dat via mond-tot-mondreclame naar een ander wordt overgebracht. In die zin kan het bericht of de kennisgeving direct worden gedaan, zodanig dat er een communicatie is tussen twee personen (ik heb je gisteravond een bericht aan de telefoon gegeven) of indirect via tussenkomst van een persoon (Juan heeft een bericht gestuurd aan zijn vader via Irene). In een andere zin is een boodschap een specifiek management dat bestemd is om een ​​order uit te voeren en dat betekent normaal gesproken dat je de straat op moet om het uit te voeren.

In de tweede betekenis is recado gelijk aan mandado, een veel voorkomende term in het Spaans die in Amerika wordt gesproken, maar niet in Spanje.

Technologie als het nieuwe transmissiemedium

Hoewel het idee om een ​​bericht aan een andere persoon over te dragen heel gebruikelijk is, is deze realiteit in de loop van de tijd aanzienlijk gevarieerd. Voordat er een communicatiemiddel verscheen (vooral de telefoon), was de boodschap een essentieel communicatiemiddel. Met de opkomst van sms, whatsapp of spraakberichten heeft het traditionele bericht zich aangepast aan nieuwe technologieën.

De persoon als boodschapper

Een duidelijk bewijs dat het idee van een boodschap is geëvolueerd, is het feit dat we niet langer spreken over de boodschapper, de persoon die de taak heeft om boodschappen te doen (in sommige Latijns-Amerikaanse landen is een boodschapper een mus). De figuur van de boodschapper is praktisch verdwenen en is meer typerend voor andere tijden, waarin sommige jonge mensen dit soort taken uitvoerden, vooral in de arbeidswereld. Het wordt echter nog steeds gebruikt in de vorm van expressie (ik ben niemands boodschapper).

Omgangstaal versus ontwikkelde taal

Er zijn bijna altijd twee verschillende manieren om te communiceren: de ene meer informeel, gemoedelijk en direct, en de andere meer gecultiveerd. Dit is wat er gebeurt met de term boodschap. In een formele of officiële context is het woord procedure of ijver geschikter dan de boodschap, die in alledaagse situaties zou moeten worden gebruikt, bijvoorbeeld in communicatie tussen vrienden, buren of familieleden.

Er is geen specifieke regel met betrekking tot wanneer een omgangstaal of culttaal moet worden gebruikt, aangezien beide even geldig zijn. In het geval van het woordbericht hangt het gebruik ervan echter af van gezond verstand (het zou bijvoorbeeld erg ongepast zijn om een ​​bericht achter te laten op het gebied van officiële communicatie en het zou ook atypisch zijn om toevlucht te nemen tot een ijver of een verzoek om communiceren met iemand die u vertrouwt).