definitie van trigonometrische identiteiten

Het concept van trigonometrische identiteiten is een concept dat in de wiskunde wordt gebruikt om te verwijzen naar de variabele trigonometrische functies die in een geometrische figuur te vinden zijn. Goniometrie is de tak van de wiskunde die gespecialiseerd is in de analyse en studie van driehoeken, vooral in de vormen, betekenissen en waarden van de verschillende hoeken die kunnen bestaan. De trigonometrische identiteiten zullen dan het resultaat zijn van die waarden die variabel zijn en zeer divers van de een tot de ander.

Zoals met veel elementen van de wiskunde, bestaan ​​de concepten sinds de oudheid waarin Griekse filosofen al de noties van functies en waarden van de hoeken van geometrische figuren hadden vastgesteld. Deze concepten zouden pas verbeterd worden in de Moderniteit, in de zeventiende eeuw toen ze algebraïsch werden genoteerd om allerlei berekeningen tussen de verschillende invalshoeken uit te kunnen voeren.

Goniometrische identiteiten kunnen grofweg worden gedefinieerd als alle mogelijke hoekvariabelen die in een geometrische figuur kunnen voorkomen. Deze identiteiten worden altijd weergegeven vanuit de Griekse letters zoals alfa, bèta, omega, enz. Elementen zoals graden Celsius worden ook gebruikt om de variabelen van elke identiteit vast te stellen. De bekendste zijn die welke zijn vastgesteld tussen sinus en cosinus, sinus en tangens, enz. Goniometrische identiteiten zijn vereenvoudigde vormen waarmee we de verschillende functies van trigonometrie kunnen uitvoeren en kennen. Al deze vragen van de wiskunde, meer specifiek van trigonometrie, dienen om de verschillende berekeningen te organiseren die moeten worden uitgevoerd vanuit de specifieke functies van elk type gegevens. Goniometrische identiteiten zijn zeer variabel en maken het mogelijk om verschillende mogelijkheden te hebben om elke goniometrische functie (dat wil zeggen de waarden) op verschillende en specifieke manieren weer te geven, afhankelijk van elk geval.