definitie van individu

Het concept van het individu is ongetwijfeld van grote complexiteit en rijkdom. In technische termen symboliseert het alles wat niet kan worden verdeeld, hoewel het in algemene termen wordt gebruikt om naar de mens of de mens te verwijzen, omdat het niet kan worden verdeeld of gefragmenteerd. Het individu is dus de kleinste en eenvoudigste eenheid van complexe sociale systemen en ook de bron van waaruit ze zijn opgericht en georganiseerd.

De definitie van het begrip individu kan op verschillende niveaus worden vastgesteld. Als men begint met het ontologische niveau, van zijn bestaan, lijdt het geen twijfel dat de notie van het individu diep verrijkt is door de theorieën van de Franse filosoof R. Descartes die de beroemde uitdrukking "ik denk, dus ik ben" voorstelde. Daardoor is het individu dat, zolang hij het vermogen heeft om na te denken, na te denken en zijn rationele gaven te gebruiken. Tegelijkertijd erkent deze zin de positionering van het individu in een omgeving waarin hij bestaat, waardoor hij zichzelf verbindt met alles om hem heen.

In een andere zin is het idee van het individu als een uniek en onherhaalbaar wezen dat niet kan worden gekopieerd of geïmiteerd, ook voorgesteld, aangezien elk ervan ontstaat in een specifieke omgeving, met bepaalde fysieke capaciteiten en in een specifieke historisch-ruimtelijke context. Al deze elementen transformeren hem in een ondeelbaar wezen in zichzelf en bijzonder, omdat ze hem de kenmerken en eigenschappen geven die hij (voor een groot deel) zijn hele leven zal bezitten.

Het individu als mens is echter geen eerder ontworpen en vooraf vastgesteld element, maar integendeel, hij is een persoon die in staat is om te leren, kennis te ontvangen, vaardigheden te verwerven en cultuur te ontwikkelen. Hier treedt dan de rol op die het milieu en het samenleven met andere individuen in de samenleving innemen om zo iemand te worden.