definitie van sociale antropologie

Sociale antropologie is een fundamentele discipline van menselijke kennis. Deze wetenschap begon zich vanaf de negentiende eeuw op een meer concrete manier te ontwikkelen. In die eerste fase was het onderwerp van studie eigen aan de sociale antropologie de pre-industriële samenleving. Met de sociale evolutie heeft deze wetenschap echter ook haar studiegebied uitgebreid.

Professionals die werkzaam zijn in de sociale antropologie zijn experts in het verdiepen van de culturele kennis van een volk

De studie van een sociaal antropoloog kan bijvoorbeeld specifieke vragen behandelen, zoals het geloof van een volk (dat wil zeggen religieuze ideeën), dominante artistieke stromingen in die tijd, wat is de dominante theorie van kennis, vormen van sociale relaties, waarden En overtuigingen die de sociale ethiek, sociale conventies en tradities van de volkeren op specifieke data structureren. Daarom is sociale antropologie, net als andere menselijke disciplines, een schat die de mens in staat stelt zichzelf beter te leren kennen als onderdeel van de samenleving waartoe hij behoort.

Bovendien toont de sociale antropologie ook de culturele rijkdom aan die in de wereld bestaat uit de verschillen die aanwezig zijn in de gewoonten van verschillende volkeren. Met andere woorden, cultuur als voedsel voor de geest is een essentieel goed van evolutie, aangezien het een divers goed is. Een van de onderzoeksmethoden van sociaal antropologen is directe observatie, wat de sleutel is tot het verzamelen van objectieve gegevens.

Een andere factor, zoals bijvoorbeeld de taal van een regio, is van vitaal belang om sociale antropologie van die plek te kunnen doen.

De mens is een cultureel wezen

De betekenis van sociale antropologie gaat ook uit van de premisse van de mens als cultureel wezen door zijn eigen aard. Dat wil zeggen dat intelligentie, rede, gevoeligheid en wil essentiële capaciteiten zijn om de menselijke levensstijl te begrijpen.

Aan de andere kant, terwijl een mens op een individuele manier kan worden begrepen, plaatst de sociale antropologie het observatiekader op de groep als een entiteit. Dat wil zeggen, in de samenleving als een structuur met een eigen leven dat wordt gevoed door riten, gebruiken, normen en feiten. Het is onmogelijk om de mens te begrijpen als een manifestatie van zijn eigen aard.

Foto's: Fotolia - Antiek / Bo Secher